Teoman Uçurtmalar Akor

C Em F C En sevdiği renk mor olan kadın C Em Fm En sevdiği kelime, asi C Em F C En sevdiği oyun incitmek beni Fm C Hıncı, çocukluktan kalma yara izi C Em F C Zamanı, yaralarla ölçen kadın C Em Fm Geçmişiyle kavgalı C Em F C Tanrı'ya sığınan kız çocuğu geceleri, Fm C İsyankar, gündüzleri C Em F C İpleri dolaşmış uçurtmalar misali C Em F C Ne beraber uçabildik, boş verip şu dünyayı Fm C Ne gidebildik kendi yolumuza Dm C Dm C Rüzgarda savruk, başına buyruk Dm C Dm C Rügarda savruk, başına buyruk C Dm C Am Dm C Senle ben, senle ben C Em F C Kırdığı kalpleri dizmiş ipe, C Em Fm Gene de en büyük zararı kendine C Em F C Ayak izlerini kuşlar yesin diye, Fm C Ekmek kırıntıları bırakıp geride C Em F C En sevdiği ses, çocuk sesi C Em Fm Oysa anne olmayı İştememiş yıllar var ki kendi, C Em F C Hiç bir zaman kök salmamış ki, Fm C Sırf bi gün çekip gidebilmek için Nakarat C Em F C Gene de bulup birbirimizi, C Em Fm Aldatma pahasına sevdiklerimizi. C Em F C Ağlayarak seviştiğim kadın, Fm C İpleri dolaşmış uçurtmalar misali Nakarat C Em F C Kaç gece göğsünde uyuduğum kadın C Em Fm C Hep tek başıma uyandım